SON CÜMLELER
Kaderin beni sürüklediği bu topraklarda mahzun ama mutlu yaşadım. Buranın halkından hep sevgi ve saygı gördüm. Beni kırmamak, incitmemek, rahatsız etmemek için gösterdikleri inceliği her daim hissettim.
Ben, “mzungu”, beyaz yabancıydım, ama kaderin bir cilvesi bir yanım yabancı, diğer yanım onlardan, kara kıtadandı. İçimdeki ben ve bendeki sevgi bağı onlardan olan yanımı her zaman haykırdı. Ben, beyaz “mzungu”ydum ve öteki kıtadan gelmiştim, ama onların gönlünde misyoner olmayan bir beyaz üstünlüğüyle sevilip sayılıyordum. Ben, misyoner olmayan bir beyaz yabancı, İslami kimliğiyle beraber onlara kardeş, dost ve yar olan bir beyaz yabancıydım. Ve İslam’ın evrenselliğinde kucaklaşan ırkların kardeşliğini temsil eden bir elçiydim. İşte onların gözünde ben, onlardan farklı ama onlardan biri olarak bu husustaki içtenlik ve sıcaklıklarını her zaman hissettim. Yıllar yılı her şeyini yitirmiş siyah Afrikalının yitirmediği tek şey, işte o samimiyet ve sıcak kanlılık.
Belki de dünyanın hiçbir yerinde, hatta kendi ülkemde, kendi halkım içinde bile bulamayacağım bir içtenlikle, maddiyatsız bir samimiyetle yaklaştılar bana ve yozlaşmamış kalpten hislerle sevdiler beni.
Bir gün ayrılır gidersem bu diyarlardan, eminim çokça arayacağım bu içten sevgileri, tertemiz hisleri. Başka yerlerde bulamayacağımı bilip, hüzünlenip burada bırakacağım yüreğimin yarısını. Ve eğer bir gün veda vakti gelirse Tanzanyalı dostlarıma, şu mısraları hediye edeceğim onlara...
TANZANYA DOSTLARI
Ben ne garipler gördüm yatacak bir hasırı yok,
Ben ne garipler gördüm sırtında libası yok,
Ne garipler gördüm ben katıksız ekmeği bile yok,
Lakin Rablerinden ümitleri, kalbinde sevgileri çok.
Ümit ve sevgisi hariç her şeyi olanlara inat,
Ahiretten alacak nasipleri çok.
Bir gün bakmadılar bana asık suratla,
Kırmadılar beni kem sözlerle,
Dünya metaına tapmadılar delice,
Bu yalan dünyaya satmadılar beni haince,
Sevgi ve ümitlerini de verdiler cömertçe.
Nasıl bırakır giderim bu garip diyarları,
Çokça ararım onlar gibi yarları,
Hasretle anarım o fakir kulları,
Unutulmaz asla böyle Afrika dostları,
Yine çağırır beni mahzun Afrika yolları.
Şu dünya içi boş kör bir kuyu
Düşe kalka giderken içiyoruz gaflet suyu
Mal, mülk, para, pul sarmış içi dışı
Hırs bürümüş kalpleri, para satın almış ruhları.
Ya Rabbi yakın eyle bize gönlü zengin fakir kulları,
Sevgiyi, vefayı unutmamış kanaatkarkanaatkâr dostları.
